Volgens de statistieken

Aan het aantal profielweergaven en in de statistieken kan ik zien dat er werkelijk mensen op dit webadres belanden. (Maar van het huidige aantal weergaven, hoe vaak was ik het zelf?) Er zijn pageviews vanuit Nederland, Frankrijk, Cananda, Rusland, Zweden, het Verenigd Koninkrijk, Japan, de Verenigde Staten en onze zuiderburen. Ik kan zien welke zoekwoorden mensen op Google proberen, op hoeveel manieren je mijn naam kunt spellen en toch hier terecht komt, en welke verwijzingssites je hier doen belanden.
Ik weet niet of degene die de volgende zoekopdracht gaf erg blij was met het resultaat, maar het was verruit de mooiste: 'hoe vinden nachtvlinders elkaar.'

Beschouwingen

Het is stil hier, maar af en toe waait het. Vanaf vandaag is er op de website http://www.nederlands.nl/ in de rubriek 'beschouwingen' een gedicht van mij te lezen, vergezeld van een foto en wat informatie.

Ik citeer: Ze is echt één met haar woorden tijdens voordrachten en sommigen vergelijken haar werk met het werk van Anna Enquist. Dat vormt hopelijk geen struikelblok, maar een positieve aanzet tot haar eerste dichtbundel, die bij mijn weten nog niet verschenen is. Ze is pas 22, dat kan altijd nog, het studeren in de Domstad vergt ook de nodige energie, vandaar dat ze 's nachts gedichten schrijft en zo af en toe de kroegen induikt, mag ik aannemen. Dat van die dichtbundel is nog steeds heel erg waar. Met dat 's nachts schrijven valt het wel mee, meestal gaat vóór een uur of één de computer wel uit. En het studeren in de Domstad is voorgoed voorbij (snik). Ik zit nu Hull en ga in september in een andere stad de kroegen/collegezalen onveilig maken.

Het gedicht is 'Hemelsblauw,' dat naast 'Zondag' inmiddels mijn greatest hit lijkt te zijn geworden. Ook is er weer gebruik gemaakt van het interview in Meander (alle credits en dank voor de interviewer).

Uitgevlogen

Is het stil hier? Dan kan, want ik ben tot half juni niet hier, maar daar: http://www.ikbeninhull.blogspot.com/

Uit het boek dat ik kocht voordat ik wegging, en vervolgens vergat mee te nemen:

Taal is een huid, ik wrijf mijn taal tegen de ander aan. Het is alsof ik woorden had in plaats van vingers, of vingers aan het uiteinde van mijn woorden. Mijn taal trilt van verlangen. Die ontroering komt voort uit een tweevoudig contact: enerzijds wil ik met al mijn praten, voorzichtig, zijdelings, maar één ding laten uitkomen: “ik wil met je naar bed”; en ik zorg dat die bedoeling duidelijk wordt, geef er voedsel aan, kom er op veel verschillende manieren op terug, laat het tot een explosie komen (taal komt tot bevrediging door met zichzelf te spelen); anderzijds wikkel ik de ander in mijn woorden, streel hem, en ga met dat strelen alsmaar door, ik doe alles om het bespreken van onze relatie maar zo lang mogelijk te laten duren. 
- Roland Barthes, Fragments d'un Discours Amoureux

Meander

Afgelopen zondag kwam het kerstnummer van literair e-zine Meander uit, in de vorm van een open podium. Alle dichters die al eens in de rubriek 'Dichters' hadden gestaan waren gevraagd een gedicht in te sturen. Sommige gedichten zijn ook te beluisteren. Lees alle schrijfsels (waaronder 'Broeikaseffect') hier.

Parade

In de kerstvakantie vindt in Den Bosch het Bosch Winterparadijs plaats op de Parade.
Er zijn verhalen en gedichten, er is muziek, er is de Sint Jan die even niet meer in de steigers staat. En er is vast ook veel warme chocolademelk met slagroom. Op maandag 20 december lees ik gedichten voor.
Kijk voor meer info hier.

Ondertussen is er nog mijn scriptie voor Frans en Literatuurwetenschap die in de steigers staat. Het gaat over de representatie van overleden moeders, over Roland Barthes en Georges Perec, over fotografie, herinneringen en het rouwproces. Zo ongeveer. Tijdens het lezen van de secundaire literatuur kom ik af en toe hele mooie stukjes tekst tegen, zoals deze:

When my gaze meets yours, I see both your gaze and your eyes, love in fascination – and your eyes are not only seeing but also visible. And since they are visible (things or objects in the world) as much as seeing (at the origin of the world), I could precisely touch them, with my figure, lips, or even eyes, lashes and lids, by approaching you – if I dared come near to you in this way, if I one day dared. – Jacques Derrida, On Touching

We remember our own secret walled-off places of childhood, where adults were changed by our play, our imagination, and were therefore prohibited entry. We covered tables with blankets, so as to make instant private rooms. We dreamt of escaping parental control, of becoming orphans with secret hideaways, of living on the simplest and most meager foods, of living on the most outrageous and indulgent foods, of living behind the curtains, of living in the bathroom and never coming out, of being as tiny as a Borrower, as small as Stuart Little. We hid in the closet and read about magic wardrobes. – Carol Mavor, Reading Boyishly

Onbederf'lijk Vers

Op woensdag 13 oktober vindt in Nijmegen weer het poëziefestival Onbederf'lijk Vers plaats. Op verschillende locaties in de binnenstad treden zeven dichters op, elk vergezeld van twee aanstormend talenten.

Briljante formule, dus komt dat zien! Zelf sta ik van 20.00-23.00 uur naast Marc Kregting en Harm ten Napel in de Kapel. Na afloop is er een feest in Billabong (want van gedichten voordragen krijg je dorst.) 

And the winner is...

Op vrijdag 17 september is in Breda dan eindelijk de BN/De Stem Cultuurprijs uitgereikt (zie eerder bericht). Na een lezing van Yvonne Né en voordrachten van de genomineerden mocht jurylid Anton Korteweg ons uit ons lijden verlossen. Het kwam erop neer dat ik aan het einde van de avond naar huis mocht met een bos bloemen en een enorme kartonnen cheque ter waarde van 2500 euro.

Lees het artikel in de krant van vandaag hier.
En nog een interview in dezelfde krant hier.
Ondertussen blijkt het gedicht 'Hemelsblauw' samen met een foto van Meander te zijn geplukt en al een tijdje op deze zeer vage, anonieme Vlaamse weblog te staan. Vooral de context is een beetje, nu ja, apart.

Hemelsblauw

Hij zegt dat wanneer de nacht bijna ten einde
valt en ik de slaap nog steeds niet bij zijn haren
kan vinden, vlinders zoek op plaatsen waar we eerder
die avond met kussens vochten en ik naar adem reikte
naast het bed, dat hij dan hoopt mij achter het behang

te plakken met de alleslijm die ook zijn vorige
verloren liefdes rustig hield. Ik zocht voor hem
onder het papier in hoeken waar het toch al losliet
naar patronen en vleugels om van te dromen

maar boven alles had ik nog het liefst
zijn ogen lief en liever zo ontzettend open.

Voor wie ik liefheb